
Danuta Krajewska-Pietrasik urodziła się w Łodzi. Jest absolwentką Uniwersytetu Łódzkiego (doktor nauk przyrodniczych) oraz Akademii Sztuk Pięknych w Łodzi.
Uczestniczyła w korektach prowadzonych przez prof. Ryszarda Hungera w ramach Stowarzyszenia Plastyków Amatorów w Łodzi, jak i w zajęciach prowadzonych przez mgr. Jacka Świgulskiego w Łódzkim Domu Kultury.
W 2012 roku ukończyła z wyróżnieniem studia wyższe I stopnia w Akademii Sztuk Pięknych im. Wł. Strzemińskiego w Łodzi na Wydziale Sztuk Wizualnych (kierunek – Edukacja artystyczna w zakresie sztuk plastycznych; specjalność – Projekty wizualne).
Dyplom uzyskała w Pracowni Rzeźby i Działań w Przestrzeni pod kierunkiem ad. Bogdana Wajberga oraz w Pracowni Rysunku pod kierunkiem ad. Tadeusza Wodzińskiego, natomiast aneks z malarstwa w Pracowni Malarstwa pod kierunkiem dr. Rafała Sobiczewskiego.
Od 2009 roku bierze udział w licznych ogólnopolskich konkursach plastycznych, a jej prace wystawiano na ponad 120 wystawach krajowych i zagranicznych. Prace jej autorstwa znajdują się również w zbiorach polskich instytucji kultury.
Od 2016 roku jest członkiem Okręgu Łódzkiego Związku Polskich Artystów Plastyków.
Jej twórczość obejmuje malarstwo, rysunek, grafikę warsztatową oraz obiekty przestrzenne. Prace, niezależnie od użytej techniki, są inspirowane zarówno materialnymi śladami działalności człowieka jak i naturą. Interesujące są dla niej – w różnych aspektach – zagadnienia ruchu/zawieszenia, stanu przemijania/trwania, relacje pomiędzy nimi oraz emocje jakie im towarzyszą.
Prace malarskie zdążają w kierunku uporządkowania i syntezy – są w nich zarówno płaszczyznowe, statyczne podziały, jak i gwałtowne skoki perspektywiczne. Przy całej swojej dynamice pozostają oszczędne w kolorze. Bywają również koloryzacje kontrastowe.
Rysunki – często zmierzające w kierunku abstrakcji – obrazują wchodzenie do emocjonalnego świata i jego interpretację. Jedne prace rysunkowe przez swoją geometryczność i uporządkowanie formy wprowadzają wrażenie spokoju i trwałości, inne wręcz przeciwnie.
Niezależnie od podejmowanego tematu, w pracach wykonywanych w szlachetnych technikach graficznych, zastosowane kontrasty, podkreślając formę czy dynamikę kompozycji, dodatkowo wzmacniają ich wymowę.